HAPKIDO

Nazwa „hapkido” znaczy po koreańsku „sztuka harmonijnej siły”.

합 „Hap” dosłownie oznacza harmonię lub koordynację,
기 „Ki” – istotę siły lub energii,
도  „Do” – drogę lub sztukę.

Yu – zasada wody

W technikach hapkido jej wyraz stanowi ciągły ruch, jego miękkość, zmienność i przystosowalność. Istotną rolę w uderzeniach odgrywa koncentracja energii. Hapkidoka dostosowuje swą technikę do możliwości i sytuacji, lecz nie zmienia zasadniczych założeń sztuki walki i wyznawanych wartości. Przykładem przystosowalności w technice hapkido może być dwukrok, podczas którego adept obchodzi przeciwnika i atakuje z innej strony.

Won – zasada okręgu

W hapkido zasada okręgu nie jest jedynie metodą walki, lecz także uniwersalną zasadą, mającą zastosowanie w każdym aspekcie życia: psychicznym, duchowym i fizycznym. Poruszanie się ruchami okrężnymi pozwala kontrolować ruchy przeciwnika i schodzić z linii ataku. W obronie nigdy nie stosuje się własnej siły przeciw sile przeciwnika. W obronie siła przeciwnika jest odbita i przekierowana. Wykorzystuje się jego pęd. Jest również wiele okrężnych technik uderzeń: kopnięcia po łuku, kopnięcie obrotowe piętą, kopnięcie okrężne, uderzenie „ręką młotem”. Nawet cios prosty wymaga obrotu bioder.

Hwa – zasada niestawiania oporu

Hwa jest jedną z najtrudniejszych zasad, które hapkidoka musi sobie przyswoić, ale też najważniejszą. Stanowi podstawę, według której można rozróżnić hapkido od twardych stylów (np. karate). Niestawianie oporu uważa się za środek do osiągnięcia harmonii przez łączenie zasad wody i okręgu. Harmonia jest jednak szerszą koncepcją niż niestawianie oporu, tak więc nie można ich porównywać na tym samym poziomie. Niestawianie oporu jest bardziej konkretną zasadą, która może być zastosowana w technice, natomiast harmonia jest raczej ideą. Hapkidoka przyjmuje siłę przeciwnika i wykorzystuje ją.

„Nie sztuką jest zranić innych. Sztuką jest obronić się nie raniąc innych. Tą sztuką jest Hapkido.

IMG_9792
IMG_9813
IMG_1399